SZAŁWIA LEKARSKA
Salvia officinalis

Krzewina wyrastająca do 50—80 cm, o szarych kosmatych liściach fiołkowych (rzadko białych) kwiatach, wybitnie miododajna. Pochodzi z południowej Europy. Klimat nasz znosi na ogół dobrze, wytrzymuje nawet surowe zimy, zwłaszcza pod przykryciem. Jest więc uprawiana w Polsce od kilkuset lat i spotykana często w wiejskich ogródkach. Jako przyprawy używa się liści szałwi przede wszystkim do potraw z roślin strączkowych. Świeżą i suszoną przyprawę dodaje się do jarzyn i marynat. Zastępuje ona w pewnym stopniu gałkę muszkatołową i goździki, co jest ważne przy żywieniu dietetycznym. Szałwia jest prastarym, niezmiernie cenionym lekiem, o którym niegdyś mówiono: "Śmierć tego nie ubodzie, u kogo szałwia w ogrodzie". W postaci naparu z suszonych liści jest ulubionym lekiem domowym przy nieżytach gardła, zapaleniu migdałów oraz przy zapaleniach jamy ustnej.